De woorden op deze foto’s hebben op het eerste gezicht niets met de foto’s zelf te maken. Zo worden er twee paralele verhalen verteld, verschilend en onafscheidbaar tegelijk, die elkaar weer bij het eindpunt van het laatste beeld ontmoeten. Hierdoor worden de beelden geweven tot een persoonlijk, symbolisch verhaal van zuivering en zelfbesef.
Deze serie werd geëxposeerd in het Haags Gemeentemuseum als deel van “De Ruimte 1995”.











